προϊόντα

χημικά χαρακτηριστικά

Ανάλογα με τη χημική τους δομή, μπορούν να χωριστούν σε πέντε κατηγορίες:
1, τύπος στιλβενίου: χρησιμοποιείται για ίνες βαμβακιού και ορισμένες συνθετικές ίνες, χαρτοποιία, σαπούνι και άλλες βιομηχανίες, με μπλε φθορισμό.
2, τύπος κουμαρίνης: με βασική δομή κουμαρίνης, που χρησιμοποιείται για κυτταρινοειδές, πλαστικό PVC, με έντονο μπλε φθορισμό.
3, τύπος πυραζολίνης: χρησιμοποιείται για μαλλί, πολυαμίδιο, ακρυλικές ίνες και άλλες ίνες, με πράσινο φθορίζον χρώμα.
4, τύπος βενζοξυαζώτου: χρησιμοποιείται για ακρυλικές ίνες και πολυβινυλοχλωρίδιο, πολυστυρένιο και άλλα πλαστικά, με κόκκινο φθορισμό.
5, ο τύπος βενζοϊμιδίου χρησιμοποιείται για πολυεστέρα, ακρυλικό, νάιλον και άλλες ίνες, με μπλε φθορισμό.

Εισαγωγή και χαρακτηριστικά προϊόντος

Το φθορίζον λαμπρυντικό (φθορίζον λαμπρυντικό) είναι μια φθορίζουσα χρωστική ουσία ή λευκή χρωστική ουσία, η οποία είναι επίσης ένας γενικός όρος για μια ομάδα ενώσεων. Η ιδιότητά της είναι ότι μπορεί να διεγείρει το προσπίπτον φως για να παράγει φθορισμό, έτσι ώστε το μολυσμένο υλικό να έχει παρόμοιο αποτέλεσμα με τη λάμψη φθορίτη, έτσι ώστε με γυμνό μάτι να μπορεί να δει ότι το υλικό είναι πολύ λευκό.

χρήση

Η πρώτη θεωρητική εξήγηση του φθορισμού ήρθε το 1852, όταν ο Stokes πρότεινε αυτό που έγινε γνωστό ως Νόμος του Stokes. Το 1921 ο Lagorio παρατήρησε ότι η ορατή ενέργεια φθορισμού που εκπέμπεται από τις φθορίζουσες χρωστικές ήταν χαμηλότερη από την ενέργεια του ορατού φωτός που απορροφάται από αυτές. Για το λόγο αυτό, συμπέρανε ότι οι φθορίζουσες χρωστικές είχαν την ικανότητα να μετατρέπουν το αόρατο υπεριώδες φως σε ορατό φθορισμό. Διαπίστωσε επίσης ότι η λευκότητα των φυσικών ινών θα μπορούσε να βελτιωθεί με την επεξεργασία τους με ένα υδατικό διάλυμα μιας φθορίζουσας ουσίας. Το 1929, ο Krais χρησιμοποίησε την αρχή του Lagorio για να αποδείξει ότι το κίτρινο ρεγιόν βυθίστηκε σε ένα διάλυμα 6,7-διυδροξυκουμαρινικής γλυκοζυλίου. Μετά την ξήρανση, διαπιστώθηκε ότι η λευκότητα του ρεγιόν βελτιώθηκε σημαντικά.
Η ραγδαία ανάπτυξη των φθοριζόντων λαμπρυντικών οδήγησε ορισμένους να τα κατατάξουν, μαζί με την έλευση των αντιδραστικών χρωστικών και των οργανικών χρωστικών DPP, ως τα τρία σημαντικότερα επιτεύγματα στη βιομηχανία βαφών στα τέλη του 20ού αιώνα.
Πολλές βιομηχανίες έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν φθορίζοντα λευκαντικά, όπως χαρτί, πλαστικό, δέρμα, απορρυπαντικά. Ταυτόχρονα, σε πολλούς τομείς υψηλής τεχνολογίας, η χρήση φθορίζοντος λευκαντικού παράγοντα, όπως: ανίχνευση φθορισμού, χρωστική λέιζερ, εκτύπωση κατά της παραποίησης κ.λπ., ακόμη και φωτογραφία μεγάλου υψομέτρου με φιλμ υψηλής ευαισθησίας για τη βελτίωση της ευαισθησίας του φωτογραφικού λάτεξ, θα χρησιμοποιεί επίσης φθορίζοντα λευκαντικό παράγοντα.

συσκευασία και μεταφορά

Β. Αυτό το προϊόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί,,25KG, 200KG, 1000KGBAERRLS.
Γ. Φυλάσσετε σφραγισμένο σε δροσερό, ξηρό και αεριζόμενο μέρος σε εσωτερικό χώρο. Τα δοχεία πρέπει να σφραγίζονται ερμητικά μετά από κάθε χρήση πριν από τη χρήση.
Δ. Αυτό το προϊόν πρέπει να σφραγίζεται καλά κατά τη μεταφορά για να αποτρέπεται η ανάμειξη υγρασίας, ισχυρών αλκαλίων και οξέων, βροχής και άλλων ακαθαρσιών.